1η του Μάη: αγώνας για ψωμί και ειρήνη, για το δικό μας μέλλον

Πρώτη του Μάη, μέρα πανεργατικής απεργίας ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα.

Τιμούμε τους αγώνες της εργατικής τάξης, συνεχίζοντας αταλάντευτα να αντιπαλεύουμε τις βάρβαρες αντιλαϊκές και αντεργατικές πολιτικές, που επιβάλλουν Ε.Ε., ΔΝΤ, ΕΚΤ και όλες οι υποταγμένες κυβερνήσεις.

Συνεχίζοντας να αγωνιζόμαστε για την ανάπτυξη ενός μαζικού αντιπολεμικού και αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, για το σταμάτημα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.

Για την υπεράσπιση των μεταναστών/προσφύγων και την ισχυροποίηση των αντιφασιστικών/αντιρατσιστικών αγώνων.

Διαδηλώνουμε την 1η του Μάη ενάντια στα νέα μέτρα της δεύτερης αξιολόγησης, για ελεύθερες συλλογικές συμβάσεις με αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.

Για δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά δικαιώματα.

Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και στο ξεπούλημα του φυσικού πλούτου της χώρας και των υποδομών της.

Για την ανάπτυξη ενός νέου ταξικού και αγωνιστικού συνδικαλιστικού κινήματος που θα ανήκει στον κόσμο της εργασίας και όχι στο κράτος, τις κομματικές γραφειοκρατίες και τις εργοδοσίες.

Θέλουν να γυρίσουν την κοινωνία στις πιο μαύρες μέρες της εξαθλίωσης, της εκμετάλλευσης και του πολέμου.

Αγωνιζόμαστε για το μέλλον μας με αισιοδοξία, άλλωστε «βάθος του ουρανού είναι πάντα κόκκινο…»

Advertisements

Για την ανάδυση του νεοναζισμού μέσα από τη νεοφιλελεύθερη κρίση

Το κείμενο αυτό αποτέλεσε τη βάση της παρουσίασης του Χρήστου Βαλλιάνου στην εκδήλωση με θέμα «Κρίση, φασιστική απειλή, δίκη της Χρυσής Αυγής», που διοργάνωσε ο Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνα – Πειραιά, στην Αγία Παρασκευή, στις 7 Απριλίου 2017.

H αιφνίδια και εντυπωσιακή ανάδειξη της Χρυσής Αυγής σε υπολογίσιμη κοινοβουλευτική αλλά και κοινωνική (δυστυχώς) δύναμη τον Απρίλιο του 2012, παράλληλα με την κατάρρευση των παραδοσιακών αστικών πολιτικών δυνάμεων της μεταπολίτευσης, ήταν το γεγονός ορόσημο που μας υποχρέωσε να ασχοληθούμε για πρώτη φορά σοβαρά με το φαινόμενο της εμφάνισης ενός αυθεντικά νεοναζιστικού κόμματος που συγκεντρώνει την αποδοχή και την υποστήριξη ενός σημαντικού μέρους του κοινωνικού σώματος γενικά, αλλά και των πιο εξαθλιωμένων από την κρίση κοινωνικών ομάδων, των ανέργων και της νεολαίας ειδικότερα.

Συνέχεια