Η φωνή των μαθητών, να γίνει η φωνή όλων μας!

Από τις πρώτες εβδομάδες της σχολικής χρονιάς ξέσπασαν καταλήψεις σε πάρα πολλά σχολεία πανελλαδικά όπως και στην γειτονιά μας, όπου οι μαθητές ζητούσαν μέτρα υγειονομικής προστασίας αφού η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν πήρε κανένα σοβαρό μέτρο πρόληψης για το άνοιγμα των σχολείων. Τα αιτήματα των μαθητών/τριών ήταν τα αυτονόητα, να μειωθούν στους 15 οι μαθητές ανά τάξη, να γίνουν προσλήψεις καθηγητών, καθαριστικού προσωπικού και υγειονομικών στο ΕΣΥ και να γίνονται δωρεάν τεστ σε όλους.

Οι καταλήψεις μαζικοποιήθηκαν και γρήγορα έφτασαν τις 700. Το μαθητικό κίνημα βγήκε ξανά στο προσκήνιo με τη διεξαγωγή κινητοποιήσεων στο υπουργείο παιδείας, στο κέντρο της Αθήνας και με τις καταλήψεις συνεχώς να μαζικοποιούνται. Όσο περισσότερο δυνάμωνε ο αγώνας των μαθητών/τριών προστέθηκαν και άλλα εκπαιδευτικά αιτήματα. Ένα από αυτά είναι η εναντίωση για βάση του 10 και διπλή βάση εισαγωγής στις πανελλαδικές εξετάσεις καθώς αυτό θα σημαίνει ότι ένα τεράστιο μέρος των μαθητών θα μένει εκτός των ΑΕΙ και επιπλέον οικονομική επιβάρυνση με φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα. Αιχμή αποτέλεσε επίσης η απόσυρση της τράπεζας θεμάτων που ψηφίστηκε εν μέσω πανδημίας και την προηγούμενη φορά που εφαρμόστηκε το 2014 είχε ως αποτέλεσμα το 40% των μαθητών/τριών να μείνουν τελικά μετεξεταστέοι/ες. Σε πολλά σχολεία μεταξύ των αιτημάτων ήταν η ενίσχυση της κρατικής χρηματοδότησης στην Παιδεία αντί τα αντίστοιχα χρήματα να δαπανώνται σε πολεμικούς εξοπλισμούς και προσλήψεις αστυνομικών ενώ οι μαθητές στράφηκαν και κατά των εξαγγελιών της ΝΔ για αύξηση του χρόνου της θητείας και υποχρεωτική στράτευση στα 18 που αφαιρεί πλήρως τη δυνατότητα της επιλογής στο νέο, ενώ πρόκειται για μέτρο που μεταξύ άλλων στοχεύει στην καλλιέργεια εθνικιστικών αντανακλαστικών και την πειθάρχηση της νεολαίας ,του πιο ελπιδοφόρου και ριζοσπαστικού τμήματος της κοινωνίας.

Η απάντηση της κυβέρνησης στον αγώνα τον μαθητών ήταν με την βοήθεια των ΜΜΕ αρχικά να προσπαθήσει να απονομιμοποιήσει τις καταλήψεις προβάλλοντας τους μαθητές σαν αρνητές μάσκας και ταυτίζοντάς τους με φορείς ανορθολογικών απόψεων που εκφέρει κατά βάση η ακροδεξιά. Η ρητορεία αυτή σύντομα κατέρρευσε και η ΝΔ για άλλη μια φορά στράφηκε στην καταστολή των μαθητικών κινητοποιήσεων, σε ορισμένες περιπτώσεις προσπάθησε να ανοίξει τα σχολεία με απειλές για παρέμβαση εισαγγελέα ενώ δεν έλειψαν και φαινόμενα βίας απέναντι στους μαθητές. Σε επόμενο στάδιο και μετά τις αναίτιες συλλήψεις μαθητών που έμειναν –αν και ανήλικοι-4 μέρες στη ΓΑΔΑ εκδικητικά με εμφανώς κατασκευασμένες από τις δυνάμεις καταστολής κατηγορίες και με προφανή σκοπό την καλλιέργεια φόβου, η Κεραμέως χρησιμοποίησε την τηλεκπαίδευση με εντελώς τιμωρητικό και κατασταλτικό χαρακτήρα(τηλεαπουσίες και αποκλεισμός μαθητριών/ών που συμμετείχαν στις καταλήψεις).Το τελευταίο απαράδεκτο μέτρο δημιούργησε και αντιδράσεις από την μεριά κάποιων ΕΛΜΕ και προοδευτικών καθηγητών, οι οποίοι αρνούνται να παίξουν αυτό τον ρόλο.

                Ως Φυσάει Κόντρα στην Αγία Παρασκευή είμαστε πλάι στους μαθητές και τις μαθήτριες που αγωνίζονται από την αρχή της χρονιάς για τα δίκαια αιτήματα τους, απέναντι σε μία κυβέρνηση που κανένα μέτρο δεν έχει πάρει για να διασφαλίσει την προστασία των εκπαιδευτικών της νεολαίας και συνολικά του εργαζόμενου λαού αλλα που το μόνο που κάνει είναι να εκμεταλλεύεται την πολύ ιδιαίτερη κατάσταση για να χτυπήσει το χώρο της Παιδείας με αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που χρόνια αντιπαλεύει μαχητικά το εκπαιδευτικό κίνημα. Είμαστε και θα είμαστε μαζί με τους μαθητές απεναντι στην τρομοκρατία, την καταστολή για ένα καλύτερο μέλλον στην Παιδεία. Θα είμαστε στο πλαι τους γιατί η ιστορία έχει δείξει ότι μόνο ενωμένοι/ες μπορουμε να κερδίσουμε. 

  • Οι μαθητές έχουν δίκιο!
  • Να γίνουν δεκτά τώρα τα αιτήματα του μαθητικού κινήματος
  • Να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα αντιμετώπισης της πανδημίας (μικρά τμήματα, μαζικά τεστ) με γενναία χρηματοδότηση της παιδείας 

Με τους εργαζόμενους στην καθαριότητα είμαστε μαζί!Να πληρωθούν τώρα τα δεδουλευμένα!

Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα του δήμου Αγ. Παρασκευής από τις 24/10 απέχουν από τις υπερωρίες και τη νυχτερινή εργασία, διεκδικώντας την καταβολή των δεδουλευμένων τους υπερωριών που χρονολογούνται από τον Οκτώβριο του 2019, όπως και του επιδόματος της νυχτερινής εργασίας που δεν έχει καταβληθεί από το Μάιο. Αντιπροσωπεία του Φυσάει Κόντρα επισκέφθηκε την Τρίτη 27/10 το χώρο του αμαξοστασίου του δήμου και συνομίλησε με τον Πρόεδρο του Συλλόγου εργατοτεχνιτών του δήμου και κάποιους από τους εργαζόμενους της καθαριότητας. Οι χρονίζουσες καθυστερήσεις πληρωμής των δεδουλευμένων υπερωριών και νυχτερινών που έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, είναι όπως διαπιστώσαμε, η κορυφή του παγόβουνου των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι του χώρου. Η όλη εικόνα του αμαξοστασίου είναι μια εικόνα ντροπής για το δήμο, για το σημερινό δήμαρχο Β. Ζορμπά (ο οποίος, προκλητικότατα δεν καταδέχτηκε ούτε μια φορά μέχρι τώρα να επισκεφτεί το χώρο), αλλά και για όλες τις δημοτικές αρχές που προηγήθηκαν. Δεν ξέρει κανείς τι να πρωτοσχολιάσει απ’ όσα μας κατήγγειλαν οι εργαζόμενοι της καθαριότητας:

– την πλημμελή συντήρηση των απορριμματοφόρων με τα φθαρμένα ελαστικά;

– την έλλειψη πλυντηρίου των απορριμματοφόρων, με ότι αυτό συνεπάγεται σε σχέση με την αισθητική αλλά και τις συνθήκες υγιεινής;

– το ότι δεν έχουν χορηγηθεί στους εργαζόμενους τα προβλεπόμενα μέσα ατομικής προστασίας, όχι μόνο για το 2020, αλλά ούτε και για το 2019;

– το ότι δεν έχει παρασχεθεί καμιά προστασία σε σχέση με τον Covid, σ’ αυτούς που είναι εκτεθειμένοι περισσότερο απ’ όλους στον κίνδυνο της νόσου;

-το ότι το αμαξοστάσιο δεν διαθέτει ούτε αποδυτήρια, ούτε ντους για τις προφανείς ανάγκες των εργαζόμενων, ούτε καν μια βρύση για να πλυθούν ή να πιουν νερό, παρά μόνο μια τουαλέτα στην οποία θα πρέπει να εξυπηρετούνται συνολικά 100 εργαζόμενοι, άντρες και γυναίκες;

– το ότι το μοναδικό στέγαστρο που υπάρχει στο χώρο δεν προστατεύει τους εργαζόμενους ούτε από την πιο ήπια βροχή;

Ο δήμαρχος Β. Ζορμπάς ασφαλώς τα γνωρίζει όλα αυτά. Ωστόσο, το μόνο πράγμα που έκανε στο διάστημα της μέχρι τώρα θητείας του είναι η εγκατάσταση ενός συστήματος ωροκτύπησης για την ακριβή καταγραφή των πραγματοποιούμενων υπερωριών. Ταυτόχρονα, δεν έχει κάνει τίποτα για να βελτιώσει έστω και λίγο τις συνθήκες εργασίας στο αμαξοστάσιο, δεν έχει μιλήσει και συναντηθεί με το σωματείο και τους εργαζόμενους για να ακούσει τα προβλήματά τους, ούτε καν έχει πάει ο ίδιος να επισκεφθεί το αμαξοστάσιο. Αντίθετα αυτό που επέλεξε να κάνει είναι να βγάλει μια ντροπιαστική ανακοίνωση που θέλει να φορτώσει τις ευθύνες στους εργαζόμενους, τους οποίους κατηγορεί για λαϊκισμό επειδή ζητάνε τα δεδουλευμένα τους (!) και εκβιάζει εργαζόμενους και δημότες με ιδιωτικοποίηση της υπηρεσίας καθαριότητας αν δεν «συμμορφωθούν»! Κάτι που γνωρίζουμε ότι είχε καταστροφικές συνέπειες και τεράστια κόστη όπου εφαρμόστηκε. Και γι’ αυτό, θα πρέπει να απολογηθεί στους πολίτες της Αγίας Παρασκευής. Εμείς από την πλευρά μας στηρίζουμε τον αγώνα των εργαζομένων και τα δίκαια αιτήματά τους. Απαιτούμε ο δήμαρχος και η διοίκηση να μην λειτουργούν εκδικητικά, αλλά να σκεφτούν λύσεις που από τη μία θα προστατεύουν τους εργαζόμενους που βρέθηκαν και βρίσκονται στην πρώτη γραμμή κατά τη διάρκεια της πανδημίας και από την άλλη να συμβάλουν στην ομαλοποίηση της αποκομιδής των απορριμμάτων χωρίς εκβιαστικές και λαϊκίστικες κορώνες περί ιδιωτικοποιήσεων.  

Το Προσφυγικό Ζήτημα και η Τοπική Αυτοδιοίκηση

Είναι νωπές ακόμα στο μυαλό μας οι απαράδεκτες εικόνες της ακραίας ξενοφοβικής αντίδρασης των κατοίκων των Καμένων Βούρλων, τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε, στην προγραμματισμένη εγκατάσταση σε παλιό ξενοδοχείο της περιοχής μερικών δεκάδων ασυνόδευτων προσφυγόπουλων. Τα επιχειρήματα τους αλλά και τα επιχειρήματα των ίδιων των εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης ήταν αδιανόητα και ιδιαιτέρως προβληματικά κατασκευάσματα που  αποσκοπούσαν στην κινητοποίηση και των πιο χαμερπών αντικοινωνικών συναισθημάτων. Αν είναι δυνατόν δηλαδή, να απειλούνται με “μουσουλμανοποίηση” περιοχές της Ελλάδας, επειδή φιλοξενούνται μερικές δεκάδες ασυνόδευτα παιδιά σε ανασκευασμένες αχρησιμοποίητες δομές. Ποιος/α μπορεί να πιστέψει κάτι τέτοιο, αν όχι οι άνθρωποι που ήδη έχουν πειστεί απόλυτα πως ούτε ένας πρόσφυγας δεν πρέπει να βρει καταφύγιο πάνω σε αυτόν τον τόπο και πως αυτοί που ήδη βρίσκονται εδώ ανάμεσα μας, το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να εξαϋλωθούν.

Τα ίδια έγιναν και ειπώθηκαν, αρχές του 2020, πολύ πιο κοντά μας, στον Γέρακα της Παλλήνης. Αυτή τη φορά, η γνωστή ακροδεξιά πολιτικός Ραχήλ Μακρή πρωτοστάτησε σε μια ανάλογη “κοινωνική αγανάκτηση” εναντίον, πάλι, κάποιας κίνησης εγκατάστασης ασυνόδευτων ανηλίκων που επιχειρήθηκε σε δομή της Εκκλησίας, στην περιοχή. Η Μακρή μάλιστα, ειρωνεύτηκε τους δημοτικούς συμβούλους που δεν αντέδρασαν, όπως αυτή, στην λειτουργία  της δομής φιλοξενίας και τους “συμβούλεψε” να φιλοξενήσουν οι ίδιοι τα προσφυγόπουλα στα σπίτια τους αντί να επιβαρύνουν το Δήμο και τους κατοίκους. Επικαλέστηκε δηλαδή το γνωστό, δήθεν, αποστομωτικό ψευδοεπιχείρημα της ακροδεξιάς που ταυτίζει την πόλη και τους δημόσιους χώρους της με το σαλόνι και τα υπνοδωμάτια μιας τυπικής ιδιωτικής οικείας. Σε μια τέτοια πόλη  βέβαια ο δήμαρχος δεν είναι ο αιρετός που δοκιμάζονται οι πολιτικές του αλλά ο “νοικοκύρης” του σπιτιού – δήμου .

Και από όσα γνωρίζουμε δεν προχώρησε η δομή φιλοξενίας τελικά. Διαπιστώνουμε δηλαδή πως μπορεί οι άναρθρες κραυγές του κάθε ξενοφοβικού και ακροδεξιού δημοτικού παράγοντα να συνιστούν σαθρές λογικές και να οδηγούν σε αντικοινωνικές στάσεις, αλλά δυστυχώς βρίσκουν ευήκοα ώτα και προκαλούν μεγάλη αρνητική επίδραση στην καθημερινότητα των τοπικών κοινωνιών. Το πράγμα γίνεται ακόμα πιο παράδοξο αν συνυπολογιστεί το γεγονός ότι η Ραχήλ Μακρή φαίνεται να κερδίζει την τοπική κοινή γνώμη και να διαμορφώνει τη δημοτική ατζέντα ενώ έχει καταποντιστεί στις τελευταίες δημοτικές εκλογές.

Τέτοια, δήθεν, ορθολογικά επιχειρήματα, ακούγονται όμως και στα άλλα δημοτικά συμβούλια στους περισσότερους από τους 332 καλλικρατικούς δήμους. Και η συχνότητα των ανοικτά ρατσιστικών και σίγουρα ακραία αντιμεταναστευτικών ρητορειών από αμφιλεγόμενους δημοτικούς παράγοντες αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Φαίνεται πως έχει περάσει ανεπιστρεπτί η περίοδος των πρώτων χρόνων, της λεγόμενης προσφυγικής κρίσης, όπου κάθε δημοτική αρχή, ανεξαρτήτως πολιτικής και ιδεολογικής απόχρωσης, μάζευε ρουχισμό και τρόφιμα για τους “καημένους” τους πρόσφυγες που στοιβάζονταν και ταλαιπωρούνταν, κάπου σε κάποιο νησί του ανατολικού Αιγαίου ή σε κάποιο δήμο πολλά χιλιόμετρα μακριά από το δικό τους.  Όμως, όταν το πρόβλημα φτάσει στη πόρτα τους, τότε η εύκολη και ανέξοδη αλληλεγγύη μετατρέπεται σε τοξική ξενοφοβία και κοινωνικό φασισμό. Είναι σίγουρο πως κάτι έχει σαπίσει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας τα πολύ τελευταία χρόνια. Ας δούμε τι είναι αυτό για να το αντιμετωπίσουμε εγκαίρως.

Για αρκετά χρόνια, η επίσημη πολιτική του κράτους και η τοπική αυτοδιοίκηση, μαζί θεωρούσαν τη χώρα διάδρομο ή σύνορο. Οι πρόσφυγες ή απωθούνταν, πολλές φορές με παράνομα pussbacks, ή θεωρούνταν ότι θα έρθουν για λίγο και μετά κάπου αλλού θα πάνε, κάπου στην Βόρεια Ευρώπη. Αυτή η αντιμετώπιση ήταν μια εύκολη δικαιολογία για να μην αναλάβει κανείς δημόσιος θεσμός καμία ευθύνη και να μην προβεί σε καμία παρέμβαση και υλοποίηση πολιτικών συγκατοίκησης και ήπιας ενσωμάτωσης. Αντίθετα, καλλιεργούνταν οι κοινωνικές φοβίες, ο τοπικός ρατσισμός και οι φασιστικές αντιλήψεις καθώς επίσης και η περίφημη θεωρία του pullfactor δηλαδή η αντίληψη ότι εάν κάνουμε την κόλαση λιγότερο κόλαση αυτό θα ελκύσει εκατομμύρια προσφύγων στις ακτές μας, κάτι που δεν μας συμφέρει.

Στη συνέχεια όμως έκλεισε ο βαλκανικός διάδρομος της Ειδομένης. Λίγο αργότερα επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η Τουρκία και η ΕΕ, με τη συμμετοχή της Ελλάδας, συμφώνησαν προφορικά σε ένα κοινό ανακοινωθέν που λίγο αργότερα ονομάστηκε η “συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία”. Όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία τέτοια συμφωνία. Δεν υπάρχει κανένα γραπτό κείμενο, κανένα άρθρο, κανένας όρος. Τι είδους συμφωνία είναι αυτή;

Η Τουρκία με αυτήν την, τρόπον τινά, συμφωνία δε δέχεται επιστροφές ανθρώπων που έχουν αναχωρήσει από τα νησιά του ανατολικού αιγαίου προς την ενδοχώρα. Η ΕΕ δεν αποδέχεται καμία ευθύνη και απλά χρηματοδοτεί την παραμονή των προσφύγων στα νησιά που μετατρέπονται έτσι σε σύγχρονους τόπου εξορίας. Όχι για τους Έλληνες κομμουνιστές και κομμουνίστριες, αυτή την φορά, αλλά για τον προσφυγικό πληθυσμό. Και βέβαια από την πλευρά της η Ελλάδα θεωρεί ακόμα τη λύση του ανατολικού Αιγαίου σκληρή αλλά προσωρινή και αναπόφευκτη και προτείνει προσφυγικά κέντρα κλειστού τύπου, δηλαδή στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όμως, η τραγική κατάσταση των νησιών δεν είναι προσωρινή. Είναι άγνωστο πότε θα φύγουν οι άνθρωποι από κει και σε τι κατάσταση θα είναι όταν θα φύγουν. Δυστυχώς, η ελπίδα της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης “πνίγηκε” στα νερά του ανατολικού Αιγαίου, τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια.

Και τώρα εμείς τι θα κάνουμε; Θα αφήσουμε τον ρατσισμό να υπερισχύσει και να ριζοσπαστικοποιηθεί σε καθαρή μορφή φασισμού; Απλά θα δηλώσουμε για μια ακόμη φορά την αλληλεγγύη μας στους πρόσφυγες που υποφέρουν και μετά θα επιδείξουμε αμηχανία μέχρι το επόμενο επεισόδιο ξενοφοβίας; Είναι αλήθεια ότι τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου υποφέρουν πραγματικά ή υπάρχει μια υπερβολή σε όλα αυτά; Τι πραγματικά συμβαίνει με τις τοπικές κοινωνίες της ενδοχώρας; Γιατί αρνούνται πεισματικά να βοηθήσουν στην αποσυμφόρηση των νησιών; Πως θα μπορούσε να βοηθήσει η τοπική αυτοδιοίκηση;

Η υπόλοιπη Ελλάδα αρνείται να βοηθήσει τα νησιά γιατί πιστεύει ότι η λύση αυτή είναι προσωρινή και πως ισχύει η συμφωνία της ΕΕ – Τουρκίας που δεν επιτρέπει τη μετακίνηση προσφύγων στην ενδοχώρα, ενώ ταυτόχρονα κάτι τέτοιο βολεύει τους τοπικούς παράγοντες που δεν διακινδυνεύουν το πολιτικό τους γόητρο. Με κάποιο μαγικό τρόπο η Ευρώπη στο κοντινό μέλλον θα καταλάβει το σφάλμα της και θα συνδράμει καθοριστικά στο πρόβλημα. Τίποτα από αυτά όμως δεν ισχύει. Η Ευρώπη έχει βολευτεί με τη «ζωνοποίηση» των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και δεν πρόκειται να κάνει κάτι στο άμεσο μέλλον. Τα ίδια και οι ελληνικές κυβερνήσεις. Όμως ας δούμε πως έχουν τα πράγματα μπας και βγάλουμε κάποια άκρη:

Σύμφωνα με τη διεθνή αμνηστία το 80% των προσφύγων ζει σε χώρες και περιοχές δίπλα στη χώρα τους την οποία δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τόσο εύκολα όσο θέλει να πιστεύει η μη ανεκτική Δύση. Ο Λίβανος φιλοξενεί 154 πρόσφυγες στους 1000 κατοίκους, η Ιορδανία 72 και η Τουρκία 45. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι από τη Συρία. Η Ελλάδα, σε επίπεδο χώρας, έχει σύμφωνα με τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου του 2020 μόνο 12 πρόσφυγες στους 1000 κατοίκους. Η Γερμανία έχει 18, η Μάλτα 20 και η Σουηδία 25. Από τα στοιχεία αυτά φαίνεται καθαρά ότι το πρόβλημα των προσφύγων δεν το βιώνει η Ευρώπη, ούτε καν η Ελλάδα, αλλά οι γειτονικές χώρες των εμπόλεμων περιοχών. Αν δούμε όμως τα ελληνικά νησιά αποκομμένα από την ενδοχώρα τότε η αναλογία φθάνει την αναλογία του Λιβάνου και σε ορισμένες περιπτώσεις την ξεπερνά κατά πολύ. Αυτό κάνει η ξενόφοβη πολιτική της ΕΕ, των κεντρικών ελληνικών κυβερνήσεων και των αντιδραστικών τοπικών δυνάμεων της ενδοχώρας. Έχει καταδικάσει τις νησιώτικες κοινωνίες να παίζουν το ρόλο της αποθήκης και τους πρόσφυγες σε αποθηκευτικό υλικό.

Η τοπική αυτοδιοίκηση και ειδικά οι δήμοι της ενδοχώρας είναι ίσως ο μόνος θεσμός που μπορεί να βοηθήσει να πάψει να υπάρχει αυτή η κόλαση ή τουλάχιστον να υπάρξει ένα αξιόπιστο σχέδιο εξανθρωπισμού των πολιτικών ενσωμάτωσης. Αρκεί, βέβαια, να αποκηρύξουν έμπρακτα κάθε αντιμεταναστευτική πολιτική και ξενοφοβική λογική. Όλοι οι πρόσφυγες (που δεν είναι πολλοί συγκριτικά με άλλες χώρες) χωράνε σε μια άλλη κοινωνία δημιουργικής συγκατοίκησης. Η τοπική αυτοδιοίκηση όχι μόνο μπορεί να δώσει διέξοδο σε ένα ζήτημα που η Ευρώπη δεν τολμά να θίξει, αλλά βελτιώνοντας ουσιαστικά τη ζωή των προσφύγων βελτιώνει και τις υπηρεσίες της που αποκτούν έτσι κοινωνική αναγνώριση και αξία και από τον ελληνικό πληθυσμό. Μια τοπική αυτοδιοίκηση χρήσιμη για τους πρόσφυγες είναι χρήσιμη για όλον τον πληθυσμό αλλά αυτό πρέπει να το βιώσουμε για να το καταλάβουμε. Γι’ αυτό και είναι απολύτως απαραίτητη, από τις τοπικές δυνάμεις αλληλεγγύης, μια πολιτική αναβάθμιση του ρόλου τους καθώς επίσης και η αντίστασή τους σε ξενοφοβικές πολιτικές. 

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες στους πρόσφυγες και διατρανώνουμε ότι θα είμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα ένταξής τους στις πόλεις, επιθυμώντας αλλά και επιδιώκοντας τη φιλοξενία τους μεταξύ άλλων και στο Δήμο μας!

Ας τσακίσουμε την ξενοφοβία, το ρατσισμό και το φασισμό σε κάθε γειτονιά. Ας δώσουμε ένα μέλλον στις τοπικές κοινωνίες και στους πρόσφυγες.  

Η κυβερνητική επίθεση στο Φυσικό Περιβάλλον

Για τον Περιβαλλοντοκτόνο Νόμο 4685/2020-ΦΕΚ 92/Α/7-5-2020 με τίτλο «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας»

Το τελευταίο χρονικό διάστημα των περιοριστικών μέτρων από την καραντίνα λόγω της πανδημίας Covid—19, ανάμεσα σε σωρεία Διατάξεων, Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), Προεδρικών Διαταγμάτων (ΠΔ) και Κοινών Υπουργικών Αποφάσεων (ΚΥΑ), το Κυβερνητικό λόμπι – σε μια ιδιότυπη έξαρση αντισυνταγματικότητας που ευνοούν οι εξελίξεις του lock down – προέβη και στη σύνταξη και προώθηση πλήθους νομοθετημάτων και εμβόλιμων διατάξεων που αφορούν το περιβάλλον και το δημόσιο χώρο, ευρύτερα.

Σταθμό σε αυτές τις αναδιαρθρώσεις που ενίοτε προωθούνται με λογικές fast-track (στην αναμπουμπούλα ο …λύκος χαίρεται) αποτελεί ο νόμος 4685/2020 με τίτλο «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας, ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία των Οδηγιών 2018/844 και 2019/692 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και λοιπές διατάξεις».  Ψηφίστηκε στις 05.04.2020 από τη Βουλή, αποτελείται από 136 άρθρα και 160 σελίδες και εξαγγέλθηκε με στόχο την απλοποίηση (;;;!!!) των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων, περιλαμβάνοντας πληθώρα διατάξεων διευκόλυνσης των επενδυτών.

Από την πρώτη στιγμή, το νομοσχέδιο βρήκε την καθολική αντίδραση περισσοτέρων από 150 περιβαλλοντικών κινημάτων, συλλογικοτήτων και οργανώσεων, επιστημονικών φορέων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, περιφερειακών και δημοτικών συμβουλίων κ.α. που ζητούσαν την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου τονίζοντας τις ανεπανόρθωτες βλάβες που θα επιφέρει στο φυσικό πλούτο και τη βιοποικιλότητα στη χώρα. Ακόμη και ο Συνήγορος του Πολίτη, καθώς και η Ένωση Διοικητικών Δικαστών, τοποθετήθηκαν αρνητικά, ενώ προκάλεσε κινητοποιήσεις πλήθους περιβαλλοντικών και όχι μόνο οργανώσεων.

Στο τελικό κείμενο, μετά τη συζήτηση στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, δεν σημειώθηκαν μεγάλες αλλαγές, με σημαντικότερες την αφαίρεση της διάταξης που επέτρεπε ξενοδοχεία άνω των 100 κλινών σε Ψυρρή – Μεταξουργείο (αν και ο Υπουργός θα …επανέλθει) και τη μείωση σε 3 από 5 έτη του χρόνου «νόμιμης» λειτουργίας των παράνομων σταθμών μεταφόρτωσης απορριμμάτων στην Αττική (με αφαίρεση των αντίστοιχων σταθμών σε Βριλήσσια – Πειραιά, λόγω εσωκομματικών αντιδράσεων). Επιπλέον, δόθηκε η δυνατότητα μέχρι το τέλος Αυγούστου 2020 να θεσπιστούν διατάγματα «προστασίας» περιοχών Natura με το παλιό καθεστώς.

Επί της ουσίας τώρα και στο βαθμό που μας αφορά λόγω γειτνίασης και με το ευρύτερο περιβαλλοντικό οικοσύστημα του Υμηττού, η κεντρική ιδέα του νέου «περιβαλλοντικού» νόμου θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής: Δεν προστατεύει το περιβάλλον από τις επιπτώσεις που μπορεί να του προκαλούν διάφορες επενδύσεις, αλλά προστατεύει τις τελευταίες από τις επιπτώσεις που μπορεί να τους προκαλεί η αναγκαία προστασία του περιβάλλοντος. Μειώνει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις επί των επενδύσεων και όχι τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτών. Στο όλο νομοθετικό τερατούργημα του task force του Χατζηδάκη δεν υπάρχει ούτε ένα άρθρο που να ενισχύει την περιβαλλοντική προστασία, αντίθετα υπάρχουν δεκάδες διατάξεις μείωσης ή παράκαμψής της, στο πλαίσιο της προώθησης των επενδύσεων. Πίσω από όρους του τύπου «προστασία των δασών και αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής κρύβονται η περαιτέρω επιβάρυνση και υποβάθμιση του περιβάλλοντος, η εμπορευματοποίηση γης και δασικών εκτάσεων, τα κάθε λογής χατίρια των «επενδυτών» (με τη διευκόλυνση της ανεξέλεγκτης δράσης των επιχειρηματικών ομίλων – ξένων και ντόπιων – στο έδαφος της λεγόμενης «πράσινης οικονομίας» π.χ. Βιομηχανικά Πάρκα Αιολικής Ενέργειας, Εξορύξεις κλπ.) με την ουσιαστική κατάργηση της προστασίας των περιοχών Natura, επιτρέποντας «βαριές» επενδυτικές δραστηριότητες σε αυτές (π.χ. εξορύξεις), την τουριστική / εμπορευματική «αξιοποίησή» τους και τη δημιουργία «κοινωφελών» υποδομών (δρόμων, κτιρίων κλπ.) για αυτές. Στο στόχαστρο μπαίνουν, κύρια, τα δάση και οι προστατευόμενες περιοχές, με fast track εγκρίσεις των έργων και διευκολύνσεις στους «επενδυτές», αλλά και το αστικό περιβάλλον. Το Νομοσχέδιο ασχολείται με το νέο «πράσινο» πεδίο ιδιωτικής κερδοφορίας, τη συλλογή και διάθεση απορριμμάτων μέσω ΣΔΙΤ, αλλά και απευθείας αναθέσεις σε ιδιώτες. Προβλέπει επιτάχυνση των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων (η εισηγητική έκθεση του Νομοσχεδίου δεν …κρύβει λόγια) με περιορισμό του χρόνου έκδοσής τους μέσω επιβολής ασφυκτικών προθεσμιών για γνωμοδοτήσεις των αρμόδιων υπηρεσιών, ενώ εκχωρεί ακόμη και τον έλεγχο των σχετικών Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) σε ιδιώτες, μέσω του θεσμού των «πιστοποιημένων ιδιωτών αξιολογητών» και του αντίστοιχου μητρώου που δημιουργείται.

Δεν θα μπούμε σε περαιτέρω λεπτομέρειες όσον αφορά την κατ’ άρθρο ανάλυση του Νομοσχεδίου καθώς ανάλογες διερευνήσεις έχουν ξεκινήσει και κατατίθενται στη λεπτομέρειά τους τόσο από περιβαλλοντικά και δημοτικά σχήματα (π.χ. Δίκτυο Πολιτών Χολαργού) όσο και από πολιτικές κινήσεις και οργανώσεις. Πρόκειται για ένα Νομοθετικό Πλαίσιο – τομή για τη ρύθμιση ποικιλίας θεμάτων (Απλοποίηση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης, Διαδικασία Αδειοδότησης ΑΠΕ, Διαχείριση Προστατευόμενων Περιοχών, Χαρακτηρισμός Ζωνών εντός Προστατευόμενων Περιοχών, Ρυθμίσεις για Δασικούς Χάρτες, Οικιστικές Πυκνώσεις, Ρυθμίσεις Ελληνικού Κτηματολογίου, Ζητήματα Διαχείρισης Αποβλήτων κλπ.) και με την αντίστοιχη διαρκή παρακολούθηση των διεργασιών που απελευθερώνει και των κινηματικών δρώμενων και συζητήσεων – αναζητήσεων γύρω από αυτές θα ασχοληθούμε σε σταθερή βάση.

Ιδιαίτερα για τον Υμηττό, έχει κατατεθεί επιπρόσθετα και η σχετική Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) με τους αντίστοιχους (δασικούς) χάρτες καθορισμού (και επενδυτικών) δραστηριοτήτων που ήδη σχολιάζεται ενδελεχώς και από κινηματικές συλλογικότητες, με τις οποίες θα βρισκόμαστε σε διαρκή επικοινωνία λόγω της σοβαρότητας του όλου θέματος. Εφιστούμε την προσοχή για στενή παρακολούθηση της όλης διαδικασίας, από τη δική μας πλευρά ως Δημοτικό Σχήμα στην Αγία Παρασκευή καταθέτουμε τη διαθεσιμότητά μας στην όλη συζήτηση και τις κινηματικές διεργασίες που ήθελε προκύψουν.

Θα πρέπει το περιβάλλον να προστατευτεί. Ο Υμηττός να παραμείνει κοιτίδα πρασίνου και οξυγόνου για τις περιοχές μας!

Να μην εφαρμοστεί ο Αντιπεριβαλλοντικός Νόμος!

Δημοτική Παρέμβαση
Φυσάει Κόντρα στην Αγ.Παρασκευή

Κι έχει σα στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει, δε θα περάσει ο φασισμός!

5,5 χρόνια πριν, ξεκίνησε μία από τις σημαντικότερες δίκες με κοινωνικό και πολιτικό αντίκτυπο από την μεταπολίτευση και μετά,η δίκη της Χρυσής Αυγής. Mέσα στα 5,5 χρόνια κατατέθηκαν στο δικαστήριο αμέτρητες φωτογραφίες, βίντεο, καταθέσεις μαρτύρων καθένα από τα οποία αποτελούν κομμάτια ενός τεράστιου παζλ της οργανωμένης ρατσιστικής και φασιστικής δράσης της Χρυσής Αυγής.

Την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου στις 11.00 θα εκδοθεί η απόφαση σε σχέση με τα εγκλήματα των χρυσαυγιτών και συνολικά την κατηγορία της διεύθυνσης κι ένταξης σε εγκληματική οργάνωση. Θα αποφανθεί εν ολίγοις το δικαστήριο αν η ναζιστική Χρυσή Αυγή αποτελεί εγκληματική οργάνωση ή αν τα δεκάδες εγκλήματά της ήταν μεμονωμένα περιστατικά όπως διέγνωσε η Εισαγγελέας Οικονόμου σε μια πρόταση-ξέπλυμα για την ηγεσία του νεοναζιστικού μορφώματος.

Πρόκειται για μια ιστορική δίκη, μιας νεοναζιστικής οργάνωσης, η οποία όλα αυτά τα χρόνια εκπαίδευε ιδεολογικά και στρατιωτικά τα μέλη της μέσα σε συνθήκες αυστηρής ιεραρχίας, χτυπούσε συνδικαλιστές (βλέπε ΠΑΜΕ), κυνηγούσε και σκότωνε μετανάστες, οργάνωνε τάγματα εφόδου και πογκρόμ τα οποία δολοφόνησαν τον Σαχζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα και τον Παύλο Φύσσα στο Κερατσίνι.

Ο καθημερινός αντιφασιστικός αγώνας σε συνδυασμό με την δίκη έχει καταφέρει να απομονώσει πολιτικά την Χ.Α. και να περιορίσει την δράσης της. Η μη είσοδός της στη Βουλή στις τελευταίες εθνικές εκλογές τον Ιούλιο του 2019 ήταν μία τέτοια αποτύπωση και τεράστιο κέρδος για την κοινωνία

Άλλωστε και στην Αγία Παρασκευή έχουμε έρθει αντιμέτωποι/ες με φαινόμενα φασιστικών επιθέσεων όπως συνέβη σε βάρος του πολιτικού περιπτέρου και νυν δημοτικού συμβούλου της Λαικής Συσπείρωσης πριν κάποια χρόνια στην πλατεία Αγ. Παρασκευής. Πρόσφατα μάλιστα ομάδα φασιστών προσπάθησε να βάλει στο στόχαστρο την κατάληψη του 3ου ΓΕΛ και τον αγώνα των μαθητών/τριών και λέρωσε γειτονικές περιοχές με σβάστικες και ναζιστικά φρικιαστικά σύμβολα. Όλα αυτά βέβαια συμβαίνουν συχνά με την ανοχή της αστυνομίας, τη στιγμή μάλιστα που η κυβέρνηση της ΝΔ υιοθετεί ρατσιστικές πρακτικές στη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος(επαναπροωθήσεις, κλειστά κέντρα κράτησης, εξώσεις από προγράμματα στέγασης). Παράλληλα δημοτικές αρχές γειτονικών δήμων σε συνεννόηση με δήθεν αγανακτισμένους κατοίκους προσπαθούν να φράξουν την εγκατάσταση προσφυγόπουλων στις περιοχές τους (Παλλήνη,Πέντέλη) ακολουθώντας πρακτικές που καταλήγουν να νομιμοποιούν το ρατσισμό, την ακροδεξιά και είναι η καλύτερη πρώτη ύλη για την ανασυγκρότηση του φασισμού σε πολιτικό επίπεδο. Σε όλα αυτά τα περιστατικά βέβαια πάντα βρισκόταν εκεί απέναντί τους το οργανωμένο αντιφασιστικό κίνημα να δίνει μάχες και να υπερασπίζεται τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, τους ντόπιους, τους μετανάστες, τους πρόσφυγες.

Είναι επομένως προφανές ότι η συνολική καταδίκη της Χρυσής Αυγής αποτελεί ένα βήμα ακόμα ενάντια στον ρατσισμό, στον φασισμό και το μίσος που γεννά. Η απάντηση όμως στο φασιστικό και ρατσιστικό δηλητήριο και στα διάφορα ακροδεξιά μορφώματα αλλά και την κυβερνητική πολιτική δίνεται καθημερινά στους δρόμους, στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας, στις σχολές και τα σχολεία μας. Με τους λαικούς αγώνες μπορούμε να ξεμπερδέψουμε με αυτά τα φαινόμενα,όπως και με τα αίτια που τα γεννούν και τα θρέφουν.

Ειδικά σε μια χώρα που έχει υποφέρει από τα εγκλήματα των ναζί, η κοινωνία και οι θεσμοί πρέπει να πιεστούν και να προστατεύσουν τις ιστορικές θυσίες του ελληνικού λαού απέναντι στο φασισμό.

Δεν μας καλύπτει τίποτα λιγότερο από τη συνολική καταδίκη της εγκληματικής νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής.

Την Τετάρτη 7/10, καλούμε σε προσυγκέντρωση μαζί με δημοτικά σχήματα και κατοίκους γειτονικών Δήμων στις 8πμ στο μετρό της Δουκίσσης Πλακεντίας και στις 9 πμ στο Εφετείο.