Γιατί καταψηφίσαμε τον προϋπολογισμό και το τεχνικό πρόγραμμα του δήμου μας για το 2021

Η τοποθέτηση της Δημοτική μας Συμβούλου Μελίνας Αλεφαντή για την καταψήφιση τόσο της πρότασης της διοίκησης όσο και των προτάσεων της αντιπολίτευσης για τον προϋπολογισμό και το τεχνικό πρόγραμμα του δήμου μας για το 2021.

Ξεκινώντας την τοποθέτηση και σχολιάζοντας την συζήτηση και τη διαδικασία δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην εισήγηση του δημάρχου, ο οποίος αφιέρωσε σχεδόν όλο το χρόνο της τοποθέτησής του για να κατακρίνει την αντιπολίτευση και την απλή αναλογική η οποία από ότι φαίνεται τον ενοχλεί γιατί δεν μπορεί να περνάει αυτά που εισηγείται χωρίς συνεργασία, αλλά αγνοεί από ότι φαίνεται ότι η απλή αναλογική αποτελεί έναν πιο δημοκρατικό καθεστώς από το παλιότερο σύστημα. Θεωρώ πως τόσο το Δημοτικό Συμβούλιο όσο και οι πολίτες θα ήθελαν να ακούσουν στην εισήγηση του δημάρχου μία πολιτική τοποθέτηση με ένα πλήρη σχεδιασμό και σκεπτικό για τα έργα και τον προϋπολογισμό που κατατίθενται.

Στην συνεδρίαση για τον προϋπολογισμό και τα τεχνικά έργα του 2021 κατατίθενται επίσης 2 εναλλακτικές προτάσεις από παρατάξεις της αντιπολίτευσης, οι οποίες όπως παρουσίασαν και οι ίδιες έχουν κρατήσει στο μεγαλύτερο βαθμό την εισήγηση της δημοτικής αρχής, αλλάζοντας κάποιους λίγους κωδικούς. Εμείς δεν θα μπούμε σε αυτή την ναρκοθετημένη συζήτηση για το ποια πρόταση είναι λίγο καλύτερη ή λίγο χειρότερη από την άλλη γιατί και οι 3 προτάσεις όπως είναι διαμορφωμένες επιβεβαιώνουν το γεγονός πως ακόμα και αν κατατεθεί μία άλλη πρόταση που θα διαχειρίζεται λίγο καλύτερα τον προϋπολογισμό και τα έργα του δήμου δεν παύει να συντηρεί το ίδιο ακριβώς πολιτικό πλαίσιο της λιτότητας και της δημοσιονομικής πειθάρχησης.

Για το συνολικό πλαίσιο που διέπει την κατάρτιση των προϋπολογισμών των δήμων τα τελευταία χρόνια όπως καθορίστηκε από τη νομοθεσία της μνημονιακής δημοσιοοικονομικής διαχείρισης, έχουμε τα εξής δεδομένα:

  1. υποχρεωτική κατάρτιση ισοσκελισμένων ή και πλεονασματικών προϋπολογισμών, σε συνδυασμό με
  2. δραστική περικοπή της κεντρικής χρηματοδότησης της τοπικής αυτοδιοίκησης, που υπερβαίνει το 50% σε σχέση με την προμνημοναική περίοδο,
  3. υποχρέωση της Τ.Α. να επιβάλλει ανταποδοτικά τέλη στις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τους δημότες, γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια άσκησης κοινωνικής πολιτικής, και τέλος,
  4. δραστικό – ασφυκτικό έλεγχο (επιτροπεία) που ασκείται από όργανα – εκπροσώπους της κεντρικής εκτελεστικής εξουσίας επί των αποφάσεων των δημοκρατικά εκλεγμένων οργάνων της Τ.Α. αλλά και σε σχέση με την πιστή εκτέλεση του προϋπολογισμού και τη δυνατότητα επιβολής «κυρώσεων» σε περίπτωση αποκλίσεων από αυτόν

Τα παραπάνω στοιχεία δεν έχουν απλά ως στόχο να εξορθολογήσουν τις οικονομικές λειτουργίες της Τ.Α, αλλά να επιβάλουν, και σε αυτό τον τομέα της δημόσιας διοίκησης, ως μόνιμο καθεστώς τις αρχές της λιτότητας και του νεοφιλελευθερισμού. Ιδιαίτερα το καθεστώς των υποχρεωτικά ισοσκελισμένων προϋπολογισμών που εδραιώθηκε στα πλαίσια της μνημονιακής πολιτικής κρύβει μία ολόκληρη πολιτική κατεύθυνση και στόχευση. Είναι ένα βαθύ ταξικό εργαλείο άσκησης πολιτικής. Είναι ένα εργαλείο το οποίο στερεί από την τοπική αυτοδιοίκηση την δυνατότητα άσκησης στοιχειώδους φιλολαϊκής πολιτικής, καθώς περιορίζεται η οποιαδήποτε δυνατότητα του Δήμου να διεκδικήσει παραπάνω κρατική χρηματοδότηση.

Ακούγοντας ορισμένους Συμβούλους από την αντιπολίτευση να μαλώνουν τη δημοτική αρχή που δεν έκανε τίποτα για τις ανάγκες του δημότη, που εκφράζουν την ανησυχία για την εκτόξευση της ανεργίας και για τους εργαζόμενους/επαγγελματίες που έχουν συνέπειες από τα δυσβάσταχτα βάρη των μέτρων της πανδημίας (και καλά κάνουν) αλλά είναι οι ίδιοι που εξυπηρετούν αυτή την πολιτική, οι ίδιοι που δεν είπαν κουβέντα για αυτά τα ζητήματα σε όλες τις συναντήσεις τους με στελέχη τόσο αυτής όσο και της προηγούμενης κυβέρνησης, είναι οι ίδιοι που δεν έχουν διεκδικήσει ούτε στο ελάχιστο την αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης των ΟΤΑ. 

Παράλληλα βέβαια βλέπουμε και την ανικανότητα της Δημοτικής Αρχής να απαιτήσει και να διεκδικήσει αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και να σφυρίζει αδιάφορα. Αρκείται μόνο, κάποιες ελάχιστες φορές να  γκρινιάζει για την «οικονομική ασφυξία και την υποστελέχωση των δήμων», γενικά κι αόριστα σα να μη φταίει κανείς, χωρίς ίχνος διάθεσης για διεκδίκηση.

Η μειωμένη κρατική χρηματοδότηση από τον καιρό των μνημονίων η οποία μένει ίδια κάθε χρόνο είναι μια πραγματικότητα που εξωθεί τους δήμους στο να κυνηγάνε το ένα πρόγραμμα μετά το άλλο, το ένα ΕΣΠΑ μετά το άλλο και ας μη συζητήσουμε για τις επαναλαμβανόμενες συναντήσεις με τον εκάστοτε περιφερειάρχη ή τον ένα βουλευτή ή τον άλλο λες και έτσι θα διασφαλίσει ένας δήμος τις πάγιες ανάγκες του. Και ειδικά όταν μιλάμε για ΕΣΠΑ, πέρα από το ότι σε βάζουν σε ένα δεσμευτικό πλαίσιο είναι και για πεπερασμένο χρονικό διάστημα σε αντίθεση με τις κοινωνικές ανάγκες που είναι διαρκείς.  

Μεγάλο πρόβλημα που παραμένει σοβαρό είναι και η τεράστια υποστελέχωση και έλλειψη εργαζόμενων στο Δήμο. Πρόσκαιρες αλλά, λειψές κι αυτές, προσλήψεις με τις «ελαστικές» σχέσεις εργασίας, ανακύκλωση ανέργων, παραπέρα εντατικοποίηση σε καίριους τομείς, αποτυπώνουν μια κατάσταση που επιδεινώνεται όλο και περισσότερο. Κατάσταση, που συντηρείται και προωθείται ως άλλοθι με στόχο να προχωρήσουν παραπέρα οι ιδιωτικοποιήσεις με όσο το δυνατόν λιγότερες αντιδράσεις ή σε ωθούν σε ΣΔΙΤ πράγμα που για εμάς είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Σε αυτό το σημείο δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στην ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2021, που δείχνει προς τα πού θα κινηθεί συνολικά η κεντρική και τοπική διοίκηση. Περικοπές σε όλες τις κοινωνικές ανάγκες όπως στην παιδεία και την υγεία. Σε αυτό το πλαίσιο δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικό το περιεχόμενο του προϋπολογισμού του δήμου για τις παραπάνω δαπάνες που δεν αυξάνονται στο μέτρο κοινωνικών αναγκών. 

Συζητάμε σήμερα έναν προϋπολογισμό όπως αυτόν που κατέθεσε η δημοτική αρχή που οι μόνες μεγάλες αλλαγές σχετίζονται με έργα. Χωρίς να λέω ότι αυτό είναι απαραίτητα κακό, αλλά είναι όμως τελείως αντίστοιχο της συγκυρίας. Δηλαδή, δεν γίνεται να έχει περάσει ένας χρόνος που βιώνουμε μια πανδημία και που θα συνεχίσουμε να τη βιώνουμε και το 2021, και οι μόνη διαφοροποίηση να είναι στο τεχνικό πρόγραμμα. Δεν γίνεται η αποτύπωση της πανδημίας στον προϋπολογισμό να φαίνεται μόνο στις περικοπές σε διάφορα πολιτιστικά και αθλητικά δρώμενα και να μην αποτυπώνεται αντίστοιχα  σε ενίσχυση της κοινωνικής πολιτικής.

Πιο συγκεκριμένα:

Ο Κρατικό προϋπολογισμός μειώνει τις δαπάνες για την υγεία κατά 572 εκατ. ευρώ. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η Ελλάδα είναι προτελευταία ανάμεσα στα κράτη-μέλη του στις κατά κεφαλή πρόσθετες δαπάνες του 2020 για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Τι σημαίνει αυτό για το δήμο μας και τον προϋπολογισμό της δημοτικής αρχής; Μηδενίζονται όλοι οι κωδικοί που αφορούν σε πόρους για τον covid λες και μαγικά με την αλλαγή της χρονιάς η πανδημία θα εξαφανιστεί!

Συγκεκριμένα μηδενίζονται οι κωδικοί 1219.02, 1219.03, 1219.04, 10.6142.48 και 10.6682.01.

Η δημοτική αρχή μέσα στην πανδημία του covid 19 θα έπρεπε και πρέπει να διεκδικήσει από την κυβέρνηση την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Για παράδειγμα θα έπρεπε με πρωτοβουλία του δήμου να οργανωθεί η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, η πιο πολύτιμη υπηρεσία στην αντιμετώπιση της πανδημίας και να προσληφθεί υγειονομικό προσωπικό που να καλύπτει τα λειτουργικά προβλήματα του κέντρου υγείας.  Όπως γνωρίζετε, ο δήμος μπορεί να παίρνει πρωτοβουλίες και από μόνος του στο πως θα ασκεί πολιτική. Δεν χρειάζεται πάντα να είναι πιστός ακολουθητής των κυβερνητικών οδηγιών!

Για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι η Διοίκηση του δήμου δεν θέλει να αντιπαρατεθεί με αυτή την πολιτική. Ακόμη και στον τομέα της εργασίας ο δήμος εφαρμόζει πιστά το αποδιαρθρωμένο πλαίσιο εργασίας με  ελαστική εργασία και συμβάσεις δύο ή τεσσάρων μηνών και επιχείρησε μάλιστα να απολύσει και εργαζόμενες στους παιδικούς σταθμούς εν μέσω πανδημίας.

Σε αυτό το σημείο να σχολιάσουμε κάποιους ακόμα κωδικούς του προϋπολογισμού:

-Κωδ.0311.01 Έσοδα από τέλη καθαριότητας και φωτισμού παραμένουν ίδια

Σε περιόδους υγειονομικής και κοινωνικής κρίσης ο δήμος αντί να μειώνει τα έξοδα των δημοτών τα διατηρεί ίδια και δεν έχει μπει καν στην διαδικασία να μειώσει τα τέλη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που παραμένουν κλειστές καθ’ό λη τη διάρκεια του lockdown.

-καμία αύξηση σε σχολικές επιτροπές

-πληθώρα κωδικών για έργα που δεν πρόκειται να υλοποιηθούν ή για έργα που είναι σε προγράμματα  όπως Φιλόδημος ΙΙ που κανείς δεν εγγυάται ότι θα καταφέρει να τα πάρει ενώ ταυτόχρονα δεν υπάρχει καμία εκτίμηση από τη δημοτική αρχή σε ποιο ποσοστό υλοποιήθηκε ο προηγούμενος προϋπολογισμός και τα τεχνικά έργα. 

Με βάση παραπάνω πολιτικό σκεπτικό προχωρούμε στην  καταψήφιση του προϋπολογισμού. Κλείνοντας με την τοποθέτησή μας θέλουμε να δηλώσουμε ότι θα προσπαθήσουμε να συνεισφέρουμε στην οικοδόμηση εστιών αντίστασης, αγώνα αλλά και αλληλεγγύης στη γειτονιά, καλώντας τους εργαζόμενους του δήμου, τους κατοίκους και τους φορείς και τις συλλογικότητες να δώσουμε από κοινού τις μάχες που μας αναλογούν για τις ανάγκες μας γιατί μόνο έτσι μπορούμε να θέσουμε αναχώματα σε αυτή την πολιτική, τα τεχνικά προγράμματα και τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς.

12 χρόνια από την κρατική δολοφονία του 15 μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Η δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου το Δεκέμβρη του 2008, από τον ειδικό φρουρό Κορκονέα συντέλεσε στην αφετηρία μιας εξέγερσης που για πάνω από ένα μήνα συγκλόνισε την χώρα μας. Ήταν η κραυγή αγωνίας των νεολαίων και  των εργαζόμενων  στο φόντο της κρίσης, που βροντοφώναξε το σύνθημα “στις τράπεζες λεφτά στη νεολαία σφαίρες ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες”. Εκατοντάδες χιλιάδες σε όλη την Ελλάδα διαδήλωναν ενάντια στην κρατική καταστολή και τον αυταρχισμό και αναμφίβολα αποτέλεσαν την μαγιά για τους μεγάλους λαϊκούς αγώνες των επόμενων χρόνων.

Σήμερα βιώνουμε ένα πολύ σφοδρό κύμα, μιας πανδημίας που έχει κοστίσει την ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους παγκόσμια, και χιλιάδων στην χωρά μας. Το σύστημα υγείας της χώρας μας, βαθιά διαλυμένο από τα χρόνια λιτότητας των μνημονίων, κλήθηκε να αντιμετωπίσει την πανδημία με χιλιάδες ελλείψεις σε γιατρούς και υγειονομικό προσωπικό. Στην περίοδο αυτή η κυβέρνηση της ΝΔ δεν έχει ενισχύσει ούτε στο ελάχιστο το ΕΣΥ, αδιαφορώντας  πλήρως για την υγεία του λαού, δίνει ψίχουλα στους εργαζόμενους και πολλά εκατομμύρια σε εταιρίες «φίλους» και ΜΜΕ. Μάλιστα την ίδια στιγμή που κάθε μέρα πεθαίνουν 100 συνάνθρωποι μας και αυξάνονται συνεχώς οι διασωληνωμένοι, η κυβέρνηση εκμεταλλεύεται την πανδημία και το lockdown για να συνεχίσει ακάθεκτη την επιθετική πολιτική της με νέα νομοσχέδια που πλήττουν τη νεολαία και τους εργαζόμενους.

Γινόμαστε, λοιπόν, μάρτυρες μιας όλο και εντεινόμενα αυταρχικής πολιτικής που πάει χέρι χέρι με την όξυνση της καταστολής. Η κυβέρνηση υιοθετεί το δόγμα προληπτική καταστολή , και επιχειρεί να φιμώσει  κάθε φωνή αντίδρασης. Η τρομοκρατία του λαού έχει γίνει συνώνυμο της κυβερνητικής πολιτικής και βαδίζει πλάι στην υφαρπαγή των λαϊκών κεκτημένων, που βρίσκονται πλέον στο στόχαστρο.  Μάλιστα δε διστάζει να εφαρμόσει αντισυνταγματικές αποφάσεις για απαγόρευση συναθροίσεων, φοβούμενη την λαϊκή δυσαρέσκεια. Η προσχηματική απαγόρευση διαδηλώσεων στο όνομα της δημόσιας υγείας, κατερρίφθει δια στόματος Χρυσοχοΐδη λέγοντας ότι δεν κολλάει σε ανοιχτούς χώρους, ταυτόχρονα με μια δήλωση ότι δεν νοούνται κινητοποιήσεις σε καιρό πανδημίας, και μια πρόωρη απαγόρευση για τις 6 Δεκέμβρη με καθαρά πολιτικά κριτήρια. Τους τρομάζει η λαϊκή οργή!

Η φετινή επέτειος 6ης Δεκέμβρης συμπίπτει με την ανάγκη του λαού για ψωμί παιδεία υγεία ελευθερία. Στεκόμαστε απέναντι στην καταστολή και στην αστυνομική αυθαιρεσία, ενάντια σε όλα αυτά που έρχονται να υποθηκεύσουν το μέλλον μας και να πνίξουν τις ανάγκες μας. Ως Φυσάει Κόντρα, από το δικό μας μετερίζι, θα συνεχίσουμε να δηλώνουμε ότι τα πράγματα πρέπει να πάνε αλλιώς και θα αγωνιζόμαστε με κάθε τρόπο προς αυτή την κατεύθυνση.

Ψήφισμα για τις συλλήψεις διαμαρτυρόμενων γυναικών στις 25 Νοεμβρίου

Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 2ας Δεκεμβρίου καταθέσαμε το παρακάτω ψήφισμα. 14 Δημοτικοί σύμβουλοι που εκπροσωπούν την ΝΔ (παρατάξεις του Ζορμπά, Οικονόμου, Μουστόγιαννης και Ζόμπολας) καταψήφισαν έναντι 10 συμβούλων της αντιπολίτευσης (παράταξη Σταθόπουλου, Λαϊκή Συσπείρωση και Φυσάει Κόντρα) με αποτέλεσμα το ψήφισμα να μην περάσει. Μαζί με αυτούς/ες που καταψήφισαν συντάχθηκε και ένας δημοτικός σύμβουλος της Νίκης Πολιτών ενώ η παράταξη του Μυλωνάκη επέλεξε να μην πάρει θέση ψηφίζοντας «παρών».

Είναι ξεκάθαρο πως κάποιοι/ες στην πόλη μας δεν έχουν αντιληφθεί ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει στην χώρα μας ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες. Είναι φανερό πως για ακόμα μια φορά δημοτικοί σύμβουλοι στην πόλη μας όπως και η παράταξη του Δημάρχου καλύπτουν την κυβέρνηση και τις πολιτικές επιλογές αυταρχισμού και καταστολής που έχει πάρει μπροστά στην πλήρη αποτυχία της να διαχειριστεί την κατάσταση της πανδημίας.

Παρακάτω ολόκληρο το ψήφισμα:

Καταδικάζουμε απερίφραστα την αστυνομική αυθαιρεσία και τις αναίτιες προσαγωγές και συλλήψεις φεμινιστριών  την 25η Νοεμβρίου, Παγκόσμια  Ημέρα για την εξάλειψη  της βίας κατά των γυναικών.

Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η κυβέρνηση, επιδεικνύοντας αυταρχισμό,  συγκέντρωσε πλήθος αστυνομικών για να διαλύσει τις συμβολικές δράσεις που είχαν οργανωθεί από μέλη φεμινιστικών κι εργατικών συλλογικοτήτων με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας για την Εξάλειψη της βίας κατά των Γυναικών, για να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο για το φαινόμενο της έμφυλης βίας, παρά το  γεγονός ότι όλες οι συμμετέχουσες τηρούσαν απολύτως τα μέτρα προστασίας, φορώντας μάσκες και κρατώντας αποστάσεις.

Δεν αρκέστηκαν σε αυτό αλλά προχώρησαν σε 14 προσαγωγές φεμινιστριών που κράτησαν χωρίς λόγο για ώρες στα ΑΤ Συντάγματος και ΑΤ Ακροπόλεως, ακυρώνοντας τα μέτρα προστασίας που τηρούνταν μέχρι εκείνη την στιγμή, ενώ στις 11 από τις 14 περιπτώσεις οι προσαγωγές έγιναν συλλήψεις και επιβλήθηκαν αυθαίρετα πρόστιμα και μάλιστα με μεταχρονολογημένη καταγραφή της ώρας του ελέγχου προκειμένου να αιτιολογηθεί η παράνομη κράτηση τους και η επιβολή προστίμου.

Είναι τουλάχιστον ειρωνικό την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός συμμετείχε σε Διαδικτυακή Συζήτηση καλώντας της γυναίκες που υφίστανται βία να σπάσουν τη σιωπή τους και να απευθυνθούν στη γραμμή 15900, στα συμβουλευτικά κέντρα και τους ξενώνες της ΓΓΟΠΙΦ, ο υπουργός προστασίας του πολίτη να επιχειρεί να πνίξει τις φωνές ενάντια στην κακοποίηση και να επιβάλει δια της αστυνομικής βίας τη σιωπηρή υποταγή.

Οι περιορισμένες ΜΕΘ, οι πετσοκομμένοι πόροι στο φετινό προϋπολογισμό για τη Δημόσια Υγεία, η μειωμένη προστασία της υγείας σε κάθε χώρο δουλειάς, οι ελαχιστοποιημένη φροντίδα για την υγειονομική ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών στα σχολεία συνοδεύονται και από περιορισμό της ελευθερίας της εργαζόμενης κοινωνίας, καταστολή, τρομοκράτηση, πρόστιμα, παρεμβάσεις του κράτους στα συνδικάτα, απαγόρευση κάθε συλλογικής διαμαρτυρίας. Γιατί η κυβέρνηση ξέρει πως ξέρουμε και δεν μας κοροϊδεύει πια.

Δε μας αρκεί η δήθεν συγγνώμη του Υπουργού και της Κυβέρνησης κι ούτε φυσικά θεωρούμε ότι ήταν ένα ατυχές περιστατικό. Απαιτούμε  να αρθούν τα πρόστιμα και όλες οι κατηγορίες και βέβαια να ακυρωθεί η παραπομπή τους σε δίκη.

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΨΩΜΙ, ΥΓΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Βρισκόμαστε κατά μεσής ενός σφοδρότατου δεύτερου κύματος της επιδημίας. Ενός κύματος που καθώς περνούν οι ημέρες κατανοούμε όλο και περισσότερο πως εάν η κυβέρνηση είχε διαφορετικές προτεραιότητες από αυτές που προέταξε από την αρχή της επιδημίας και περισσότεροι άνθρωποι θα είχαν σωθεί και λιγότεροι άνθρωποι θα είχαν λαχταρίσει από την περιπέτεια της βαρείας αυτής ίωσης, και το εισόδημα των λαϊκών οικογενειών που χάνουν τη δουλειά τους, που μπαίνουν σε καθεστώς αναστολής, που δέχονται μειώσεις μισθών στη περίοδο δεν θα είχε υποστεί τέτοιο πλήγμα.

Η κυβέρνηση φέρει απόλυτα την ευθύνη για τα ανύπαρκτα βήματα ενίσχυσης του ΕΣΥ, για τις τεράστιες ελλείψεις σε μέσα και προσωπικό που εξακολουθούν να βωούν, για την παντελή έλλειψη δομών πρωτοβάθμιας υγείας, για το χωρίς κανένα έλεγχο άνοιγμα των συνόρων το καλοκαίρι, για τις συνθήκες ανοίγματος των σχολείων, για τις εικόνες συνωστισμού στα ΜΜΜ, για τον απολύτως κανένα έλεγχο στους μαζικούς χώρους εργασίας, για τις ανεπανάληπτες παλινωδίες σε θέματα διαχείρισης και για τα σκάνδαλα (βλέπε τηλεκατάρτιση επιστημόνων) που δεν εξέλειψαν.

Η κυβέρνηση, παρότι πλέον είναι εμφανές ότι έχει χάσει κάθε έλεγχο, εξακολουθεί να εφαρμόζει απαρέγκλιτα τον τσελεμεντέ του νεοφιλελευθερισμού για να διαχειριστεί την κατάσταση. Από την μία μοιράζει πακτωλό χρημάτων σε ΜΜΕ, ιδιώτες κλινικάρχες και εταιρείες σαν την Aegean, από την άλλη υπερχρεώνει και τα νοικοκυριά δίνοντας ψίχουλα ως επιδόματα και τις μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις με δάνεια. Πορεύεται βγάζοντας την πιο κυνική της πλευρά, ελπίζοντας αφενός στην έλευση των εμβολίων, αφετέρου στα χρήματα της ΕΕ από το ταμείο ανάκαμψης για να ανατρέψει το αρνητικό πολιτικό κλίμα που διαμορφώνεται.

Για τον απλό λαό όμως, αυτό που υπάρχει μπροστά του, είναι ένας απίστευτα δύσκολος χειμώνας, ένα ενδεχόμενο τρίτο κύμα και ένα παρατεταμένο lockdown και στο βάθος η συσσώρευση απίστευτων υποχρεώσεων και μια νέα μνημονιακή συνθήκη. Δεν κρύβουν ότι ετοιμάζουν ένα νέο κύκλο σκληρών αναδιαρθρώσεων την εμπροσθοφυλακή των οποίων ήδη η κυβέρνηση υλοποιεί με τον νέο πτωχευτικό κώδικα, με την προαναγγελία νομοσχεδίου για τα εργασιακά (κατάργηση ωραρίου) και την συνδικαλιστική δράση (κατάργηση δυνατότητας κήρυξης απεργίας). Παράλληλα ήδη μιλά για νέους φόρους που θα έρθουν μετά το πέρας της επιδημίας αλλά και για γενναία βήματα προς μια νέα μείωση συντάξεων, αύξηση του χρόνου συνταξιοδότησης και πλήρες πέρασμα των επικουρικών συντάξεων  στις ιδιωτικές ασφαλιστικές. Η κυβέρνηση έχει κηρύξει κανονικά τον πόλεμο στον κόσμο της εργασίας από τώρα και αυτό δεν περνά απαρατήρητο. Για τα θέματα που αφορούν τη λειτουργία των δήμων και τους κατοίκους των πόλεων, είναι προφανές ότι οι πολιτικές των ματωμένων πλεονασμάτων, των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, των περικοπών σε θέματα υγείας, παιδείας, πρόνοιας που έφεραν τα προηγούμενα μνημόνια στους ΟΤΑ θα παραμείνουν και θα ενταθούν.

Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση της ΝΔ οδηγείται να παίξει το μοναδικό χαρτί που της έμεινε σε αυτόν τον αντιλαϊκό κατήφορο που επέλεξε να πορευτεί. Ξέροντας πολύ καλά ότι η συσσωρευμένη λαϊκή οργή και αγανάκτηση δεν θα αργήσει να βρει τον ρου της, επιδίδεται σε μια άνευ προηγουμένου κλιμάκωση της καταστολής. Άλλωστε στη γειτονιά μας τον Ιούνιο, με ότι συνέβη στην πλατεία του Αη Γιάννη, το βιώσαμε από πρώτο χέρι. Ψήφισε νόμο για τον περιορισμό και την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Έχει αναβαθμίσει δραστικά την υλικοτεχνική υποδομή για την καταστολή στους δρόμους. Έχει εδώ και καιρό αμολήσει τους πραιτοριανούς της να ασκούν υπέρμετρη βία και να προβαίνουν σε αυθαιρεσίες υπό το πρόσχημα της δήθεν τήρησης των υγειονομικών κανόνων. Έφτασε στο σημείο να επιχειρήσει την απαγόρευση των διαδηλώσεων του Πολυτεχνείου πανελλαδικά και να εξαπολύσει πρωτοφανή και βάρβαρη επίθεση απέναντι σε αγωνιστές που δεν συμμορφώθηκαν προς τις υποδείξεις…

Όμως, το τελευταίο 15ήμερο δεν γίναμε μάρτυρες μονάχα της κρατικής καταστολής και της αυθαιρεσίας, αλλά αυτό που τελικά επισφράγισε τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, ήταν το ελπιδοφόρο και υγιές αντανακλαστικό του κόσμου του αγώνα στο να βρει τον τρόπο, να σηκώσει το γάντι, να απαντήσει στη κυβέρνηση κατεβαίνοντας στον δρόμο στις κινητοποιήσεις της 17ης, στην απεργία στις 25 αλλά και στις συμβολικές δράσεις στις 26 Νοεμβρίου, παγκόσμια ημέρα εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών, παίρνοντας συνάμα κάθε μέτρο αυτοπροστασίας του απέναντι στη διάδοση του ιού.  Θα έλεγε κανείς ότι η επιλογές της κυβέρνησης να ξεδιπλώσει αυτό το κύμα καταστολής ηττήθηκαν. Δείχνοντας έτσι προς όλη την κοινωνία ότι η πολιτική αυτή δεν είναι ανίκητη, φέρνοντας εκ νέου ένα χαμόγελο στους χώρους δουλειάς και στη γειτονιά ακόμα και σε όσους και όσες τελικά δεν μπόρεσαν να συμμετέχουν.

Το επόμενο διάστημα, η ενεργή συμμετοχή του κόσμου στην ανάδειξη ενός μαζικού ρεύματος στην κοινωνία που δηλώνει ότι τα πράγματα επιβάλλεται να πάνε αλλιώς και με όρους κινήματος θα το διεκδικήσει, είναι το ίδιο σημαντική με την ατομική και συλλογική του συμβολή στην μάχη κατά του κορονοϊού.  Ως Φυσάει Κόντρα από το μετερίζι της δημοτικής κίνησης που μας αναλογεί, θα επιχειρήσουμε να κάνουμε ότι περνά το χέρι μας και για τους δύο στόχους. Για να νικήσει η ζωή, για να ανοίξουμε ξανά την κοινωνία, με περισσότερη αλληλεγγύη, με λιγότερη φτώχια, με περισσότερη ανθρωπιά!